в словаре PONS
becado (-a) [beˈkaðo, -a] СУЩ. м. (ж.)
becado → becario:
becario (-a) [beˈkarjo, -a] СУЩ. м. (ж.)
- becario (-a)
-
becar <c → qu> [beˈkar] ГЛ. перех.
| yo | beco |
|---|---|
| tú | becas |
| él/ella/usted | beca |
| nosotros/nosotras | becamos |
| vosotros/vosotras | becáis |
| ellos/ellas/ustedes | becan |
| yo | becaba |
|---|---|
| tú | becabas |
| él/ella/usted | becaba |
| nosotros/nosotras | becábamos |
| vosotros/vosotras | becabais |
| ellos/ellas/ustedes | becaban |
| yo | bequé |
|---|---|
| tú | becaste |
| él/ella/usted | becó |
| nosotros/nosotras | becamos |
| vosotros/vosotras | becasteis |
| ellos/ellas/ustedes | becaron |
| yo | becaré |
|---|---|
| tú | becarás |
| él/ella/usted | becará |
| nosotros/nosotras | becaremos |
| vosotros/vosotras | becaréis |
| ellos/ellas/ustedes | becarán |