towarzystwo <род. ‑wa, мн. ‑wa> [tovaʒɨstfo] СУЩ. ср.
1. towarzystwo мн. отсут. (obecność):
2. towarzystwo мн. отсут. (grono znajomych):
3. towarzystwo письм. (stowarzyszenie):
towarzysz(ka) <род. ‑a, мн. ‑e> [tovaʒɨʃ] СУЩ. м.(ж.)
1. towarzysz (osoba towarzysząca):
towarzyski [tovaʒɨski] ПРИЛ.
- towarzyski człowiek
-
- towarzyski człowiek
-
- towarzyski kontakty, spotkanie, rozmowa
-
- towarzyski życie
-
- towarzyski życie
-
-
- Umgangsformen ж. мн.
- mecz towarzyski СПОРТ
-
towarzysko [tovaʒɨsko] НАРЕЧ. высок.
towarzyszka [tovaʒɨʃka] СУЩ. ж.
towarzyszka → towarzysz
towarzysz(ka) <род. ‑a, мн. ‑e> [tovaʒɨʃ] СУЩ. м.(ж.)
1. towarzysz (osoba towarzysząca):
PONS OpenDict
Вы хотите добавить слова, фразы или переводы?
Пожалуйста, отправьте нам новый словарный запись для PONS OpenDict. Внесенные предложения проверяются редакцией PONS и соответствующим образом включаются в результаты.